...έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες!

Γευσιγνωσία, μια λέξη σύνθετη, γεύση και γνώση, συγχρόνως και μια διαδικασία σύνθετη που συνδυάζει αίσθηση και νου. Γευόμαστε το τυρί σημαίνει συμμετοχή όχι μόνο μίας αίσθησης, της γεύσης, αλλά ακόμη της όρασης και της όσφρησης. Γεύομαι ή δοκιμάζω ένα τυρί σημαίνει πρώτα βλέπω τη μορφή του, το σχήμα του (στρογγυλό ή όχι, με τρύπες ή χωρίς), το χρώμα του (λευκό, υπόλευκο, κίτρινο, υποκίτρινο), την υφή του (σκληρό, μαλακό, κρεμώδες) και προκαλούμαι σε ένα δεύτερο επίπεδο να το επιλέξω... Αν το επιλέξω, το φέρνω στο στόμα και στην πορεία προς το στόμα γνωρίζω την οσμή του και τελικά τη γεύση του, μαζί με την ιδιότυπη "αφή" μέσα στο στόμα, αλλά και τότε δεν λειτουργεί μόνο η γεύση, συνυπάρχει και η όσφρηση...

«Αρχή και ρίζα παντός αγαθού η της γαστρός ηδονή» (Επίκουρος 341-270 π.Χ.)

Ο Αθήναιος, ο συγγραφέας των Δειπνοσοφιστών, που έζησε τον 3ο μ. Χ. αιώνα, περιγράφει ένα δείπνο που έδωσε ο εύπορος Κάρανος επ’ ευκαιρία των γάμων του. Στην αρχή, λέει, προσφέρθηκε σε κάθε συνδαιτυμόνα από ένα ασημένιο ποτήρι και ένα χρυσό διάδημα. Μετά, άρχισαν να έρχονται οι ασημένιοι και χάλκινοι δίσκοι με τα εδέσματα: Κοτόπουλα, πάπιες και χήνες ψητές, κατσικάκια, λαγοί, περιστέρια, τρυγόνια και πέρδικες. Ακολούθησε ένα διάλειμμα για να παίξουν οι μουσικοί και οι αυλητρίδες. Δεύτερο μέρος με ψητό γουρουνόπουλο ξαπλωμένο ανάσκελα πάνω σε ασημένιο δίσκο. Την κοιλιά του την είχαν γεμίσει με ψητές τσίχλες, και συκοφάγους, στρείδια και χτένια, σκεπασμένα με κρόκους αυγών...

Η ιστορία του τυριού συμβαδίζει με την προσπάθεια του ανθρώπου να βρει τροφή σε ένα δεύτερο στάδιο της τροφής. Ο τροφοσυλλέκτης σταδιακά διαφοροποιείται, εξημερώνει ζώα για τις ανάγκες του και προσανατολίζεται σε νέους τρόπους διατροφής αναζητώντας νέες πηγές αγαθών. Ήδη από τη 10η χιλιετία π.Χ., στα οροπέδια του Ιράν,  εξημερώνει τα πρώτα μηρυκαστικά, την κατσίκα και το πρόβατο και περίπου χίλια χρόνια μετά στην βόρεια Ευρώπη εξημερώνεται η άγρια αγελάδα. Τα ζώα αυτά αποτέλεσαν τα πρώτα κοπάδια που οι νομάδες χρησιμοποιούσαν για το κρέας τους, το γάλα τους, το δέρμα τους, τα κόκκαλα, ακόμα και τα κοπρανά τους ως καύσιμη ύλη.

Την 8η χιλιετία π.Χ. μαζί με τους νομαδικούς πληθυσμούς η κατσίκα και η προβατίνα έρχονται στις ακτές της Μεσογείου. Η ιστορία του τυριού σχεδόν ταυτίζεται αλλά και εξελίσσεται με αυτήν της Ευρώπης και κυρίως της νοτίου πλευρά της.

Πρώτη μαρτυρία διατροφής με γάλα μηρυκαστικού είναι αυτή της ελληνικής μυθολογίας. Ο Δίας κυνηγημένος από τον πατέρα του Κρόνο, κρύβεται από την μάνα του Ρέα στα δύσβατα βουνά της Κρήτης και τρέφεται αποκλειστικά με γάλα και μέλι. Το γάλα ήταν προσφορά της κατσίκας Αμάλθειας. Και πάλι ο Δίας για να θρέψει το γιό του Ηρακλή με θεϊκό γάλα για να γίνει αθάνατος έκανε τον ουρανό να κατακλεισθεί από γάλα. Έκτοτε τον ουρανό γέμισαν οι Γαλαξίες. Σύμφωνα με άλλο μύθο, την τέχνη της τυροκομίας λέγεται ότι ανακάλυψε ο γιος του Απόλλωνα, ο Αριστέας και μετά δόθηκε ως δώρο στους ανθρώπους από τους θεούς του Ολύμπου.

Το τυρί...

... είναι ένα προϊόν που η αρχή της προέλευσής του χάνεται σε χιλιετίες προ Χριστού και το οποίο βρισκόταν πάντα στο τραπέζι των ανθρώπων του Ελλαδικού χώρου.

Η Γεύση...

... την οποία προκαλεί το τυρί, κάθε φορά διαφορετικά, γεννιέται σε όλες του τις μορφές μέσα από το πέρασμα των αιώνων και τις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των ανθρώπων και των εποχών, δημιουργώντας έτσι αυτό που λέμε παράδοση.

Η αγάπη...

... μας για το τυρί, κάθε τυρί παρασκευασμένο από γνήσια υλικά με το μεράκι της παράδοσης και την τέχνη των ειδικών, και η επιθυμία μας να συναντηθούν μέσα από τη σελίδα αυτή παραγωγοί, διακινητές των προϊόντων και καταναλωτές, που δεν αρκούνται σε τυχαίες αγορές, οδήγησαν στη δημιουργία της...

 

Επικοινωνία